Sürgün Türküsünün Hikayesi (Ozan Arif'in şiiri ve yorumu)
Sürgün Türküsünün Hikayesi (Ozan Arif'in şiiri ve yorumu)
Bazı meseleler, olaylar var ki; anlatsan, anlatamazsın gözlerin dolar, anlatacakların boğazına düğümlenir, için yanar. İşte bir nesil vardır ki; bu nesil bu memlekette bu memleketin bekası için toprağa düştü şehit oldu. Kudretliler seyrettiler. Ne zaman ki iş çığırından çıktı onların deyimiyle "ihtilaller olgunlaştı", işte o zaman o günün kudretlileri el koydular. Vatan için kardeşlerini kaybedenleri toplayıp zindanlara attılar, bir kısım gençlerde yurt dışına gittiler, dönemediler. İşte Ozan Arif Şirin'de yurdundan uzakta sürgün hayatı yaşarken bu türküyü yazdı.
Üç gardaştık bir zamanlar üç gardaş,
O toprakta, Sen zindanda, Ben sürgün...
Aklımıza gelir miydi hiç gardaş?
O toprakta, Sen zindanda, Ben sürgün...
Aynı aşkla dolu idi içimiz,
Bu vatanı sevmek idi suçumuz,
Bir kaderin kurbanıyız üçümüz,
O toprakta, Sen zindanda, Ben sürgün...
Yıllar oldu onu yolcu edeli,
Sen hapise ben sürgüne gideli,
Demek buymuş bu sevdanın bedeli,
O toprakta, Sen zindanda, Ben sürgün...
O çiçekti hain eller kuruttu,
Şehid edip omuzlarda yürüttü,
Seni zindan, Beni gurbet çürüttü,
O toprakta, Sen zindanda, Ben sürgün...
Kendimden çok size gönlüm üzülür,
Sofralarda elim kolum çözülür,
Lokma gelir boğazıma dizilir,
O toprakta, Sen zindanda, Ben sürgün...
O şehiddir, şehid diye anayım,
Lakin sana çarem yok ki sunayım,
Sen bana yan, ben de sana yanayım,
O toprakta, Sen zindanda, Ben sürgün...
Mümkün değil bu düzenle barışmak,
Bize düşen aynı yolda yarışmak,
Ahrete mi kaldı gardaş görüşmek,
O toprakta, Sen zindanda, Ben sürgün...
Kader hâlâ bize böyle bağ olsun,
Düşmanların yürekleri yağ olsun,
Ne yapalım vatan millet sağ olsun,
O toprakta, Sen zindanda, Ben sürgün....
Arif derki; bu çileler, bu ahlar,
Belki bize bu çilede felah var,
Kul bilmesin bizi bilen Allah var,
O toprakta, Sen zindanda, Ben sürgün...
Ozan Arif Şirin
YORUMLAR
Bunlar da İlginizi Çekebilir
Son Dakika / En Yeniler
Trend Haberler


