Güvercin Uçuverdi (Misket) Türküsünün Hikayesi

TÜRKÜ HİKAYELERİ │ A^- | A⁺   21.02.2021 20.05

Güvercin Uçuverdi (Misket) Türküsünün Hikayesi

Ankara’da meşhur bir elma türü olan “misket” bu türküye ismini vermiştir. Evlerinin önündeki misket ağacına çıkıp yollarını gözlediği için sevdiği Osman Efe tarafından “Misket” adı konan Huriye’nin hikâyesini anlatan türküdür. Ankara’nın gözde efelerinden olan yakışıklı Osman Efe ile Huriye’nin gönlü zamanla birbirine kayar. Günlerden bir gün, yiğitliğiyle meşhur Kır Ağa Huriye’yi çeşme başında görür, kısa zaman sonra Misket’i istemeye gelir. Osman Efe ile Kır Ağa meseleyi kendi usullerince çözmek için karşı karşıya gelirler. Kazanan Misket’i alacaktır. Ancak kavga sırasında Osman Efe’nin yiğitliğini gören Kır Ağa çekilir ve Misket’i Osman Efe’ye bıraktığını söyler. Evine doğru gelenleri elma ağacının üzerinden seçmeye çalışan Misket, o kalabalık arasında Kır Ağa’yı görüp de Osman Efe’yi göremeyince başı döner ve ağaçtan düşer. Son nefesini veren genç kızın ardından Osman Efe bir feryat koparır ve bu türküyü yakar.

Güvercin uçuverdi
Kanadın açıverdi
(Ben yandım anam)
El oğlu değil mi (aman aman)
Sevdi de kaçıverdi

A benim hacı yarim
Başımın tacı yarim
Ellere bana acımaz
Sen bari acı yarim

Güvercinim uyur mu
Çağırsam uyanır mı
(Ben yandım anam)
Sen orada ben burda
Buna can dayanır mı

Deniz susuz olur mu
Dibi kumsuz olur mu
Ben müftüye danıştım
Yiğit yarsız olur mu

Caminin ezan vakti
İçinin düzen vakti
Ben misketi kaybettim
Sonbahar gazel vakti

Havuzbaşı su başı
Ben istemem yüzbaşı
Olursa muşir olsun
Dosta düşmana karşı

Caminin ezanı yok
İçinin düzeni yok
Çok memleketler gezdim
Misketten güzeli çok

Yılan kaydı kamışa
Su neylesin yanmışa
Mevlam sabırlar versin
Yerinden ayrılmışa